Gagnrýni á “Íslenska elskhuga”
Upplýsingar um ritið: Íslenskir elskhugar, átján karlmenn ræða um ástina, kynlífið, konuna og karlmenkuna. Jóhanna Sveinsdóttir. Kafli: Ég vil vera holdlega gagntekinn af ást hverja sekúndu sem ég lifi. Forlagið, Reykjavík 1985.
Gagnrýni skrifuð af losti@islandia.is:
Þar sem bókin er skrifuð sem viðtöl og þar sem höfundur leggur ekki mat sitt á skoðanir viðtalandans, hafði ég gaman af bókinni þótt eftirfarandi væri það eina sem kemur BDSM við. Mér þótti þetta góð lýsing á munalosta og er viss um að margir geta samþykkt skoðanir þessa manns.
“- Lætur þér betur að tjá erótík á myndfleti?
- Já, blaðið eða striginn er meira eins og skrokkur, maður sveiflar hendinni, jafnvel öllum líkamanum. Myndlistin er holdlegri, athöfnin sjálf, ljóð eru frekar inni í höfðinu. Í ljóðunum lýsi ég fyrst og fremst hvernig samruni verður milli mín og manneskjunnar eða umhverfisins, milli innri og ytri raunveruleika” ……. “Ég aftur á móti er miklu grófari í myndlistinni: samfarir, svipur og ofbeldi. Það er meira svona fanta-sía. Þar er ég holdlegri. Svo á ég mér nokkru “fetish” sem eru svo sem ekkert merkileg: netsokkabuxur, svört leðurpils, háa hæla og fleira. Ég er kannski voðalega ómerkilegur en einhvern veginn verka svona hlutir á mig.
“- En þótt þú hittir konu á háum hælum, í netsokkabuxum og stuttu leðurpilsi er ekki þar með sagt að þú stökkvir á hana. . . ?
- Nei, nei, mér finnst þetta bara spennandi og fallegt og gaman að þessir hlutir skuli vera til. Ég sá til dæmis í vor stúlku á Borginni sem var í þröngum hnésíðum leðurkjól, flegnum langt niður á bak og þar var hún með tattóveraðan sporðdreka. Svo var hún með svart hár og í svörtum netsokkum. Ég lít aftan á þessa stúlku og var í því að góna og njóta þess eins og ég gat. Síðan fór ég að tala við stúlkuna um hvað þetta væri fallegt og hvað þetta væri gaman! En það er ekki þar með sagt að mig langi til að sofa hjá stúlku bara af því hún er tattóveruð, í háum hælum og netsokkum” (bls. 120)
Gagnrýni þessi er skrifuð af losti@islandia.is þann 10. janúar 1998.