Tíkin í Köben
Það fyrsta sem hann man í upprifjuninni var að þær sátu andspænis honum í sófanum. Það fannst honum nokkuð undarlegt í ljósi þess að þær hefðu honum vitanlega, ekki þekkst áður enn merkilega kom honum fyrir sjónir það sem Annie vinkona þeirra sagði honum næst.
Annie var dönsk vinkona hans og góður vinur sem hann hafði kynnst fyrir um ári síðan í BDSM klúbbnum í Kaupmannahöfn og þau höfðu strax orðið góðir vinir. Þó hafði ekkert kynferðislegt samband hefði verið milli þeirra allavega enn sem komið var og hafði ekki staðið til.
Það var nú reyndar allt heila plottið hjá honum að koma með ástkonu sína með sér til Kaupmannahafnar, að heimsækja hana aftur sem og klúbbinn góða, að prófa eitthvað nýtt og sjá hvort honum tækist að vera með þeim báðum á sama tíma. Hann reiknaði greinilega ekki með að þó hann væri fremstur meðal jafninga í tilbúnum leikflækjum lífsins, þá væru til fleiri plottarar en hann.
“Þú verður okkar auðmjúki þræll alla helgina “ sagði Annie og ástkona hans brosti undurblítt að honum á meðan hún sagði þetta eins og ekkert væri sjálfsagðara.
“Hvað áttu við” sagði hann undrandi.
“Það sem ég segi. Þú skrifar undir þetta blað þar sem þú samþykkir að verða okkar eign alla helgina”.
“En hvað ef ég vill það ekki” sagði hann með semingi.
“ Þá höfum við það bara huggulegt án þín, er það ekki Kristín ? “ sagði hún við ástkonu hans sem sagði “Jú, endilega, við förum bara í búðir og höfum það svo notalegt saman”. Nú varð það honum ljóst að þær hefðu honum óaðvitandi verið að tala saman áður en þau komu til Kaupmannahafnar og væru með þetta allt planað.
Nú væri tvennt til. Annað hvort spilaði hann með en þá þóttist hann nokkuð viss en ekki öruggur, um að hans plott að vera með tveimur konum mundi rætast.
Hinn kosturinn væri að vera einn í íbúðinni mest allan tímann, spila bridge eða láta sér leiðast og það leist honum meinlega á.
Þessar hugrenningar voru truflaðar af ástkonu hans sem sagði “Þú verður að ákveða þig núna, strax” en bætti svo við, “Hvað, treystiru okkur ekki ?”
Hann gerði það vissulega. Þetta voru þær tvær konur í hans lífi sem hann vissi að elskuðu sig, þó vissulega önnur meira en hin en eitt var víst. Hann treysti þeim algjörlega. ´”Ók, ég samþykki að vera þræll ykkar alla helginna“ og þá rétti Annie honum blaðið þar sem þessi orð voru skrifuð “Ég undirritaður Kristján Jónsson, heiti því að vera auðmjúkur þræll Annie og Kristínar alla helgina þann 22.11 til 24.11 og hlýða öllum þeim fyrirskipunum sem mér eru gefnar.” Og undir þetta skrifað hann.
“Héðan í frá ávarpar þú okkur sem “frú mín” og við köllum þið það sem við viljum, er það skilið: TÍK”
“Tík ?” hugsaði hann með sér, “hvað er ég eiginlega búin að koma mér úti í.
“Farðu nú í bað og rakaðu þig alveg að neðan en komdu svo nakin hingað fram aftur”. Hann stóð upp og ætlaði að ganga til að ná sér í rakdótið sitt en þá sagði “Frú” Kristín,
“Girtu niður um þig og skríddu svo á fjórum fótum inn á bað”. Hann fann hvernig hann roðnaði af reiði og ætlaði að fara snúa sér við og láta hana heyra það þegar hann mundi eftir hvað hann hafði rétt áður verið að skrifa undir. “Ok” hugsaði hann með sér, ég elska þessar konur og ég treysti þeim svo hann ákvað að spila með og girti niður um sig hægt og rólega beint yfir framan þær. Fleiri gætu spilað þennan leik en þær hugsaði hann með sér því hann vissi hve vel hann leit út.
Þær hlógu og skríktu af ánægju meðan þær diskúteruðu hvað hann væri sætur svona á fjórum með bossan úti í loftið. ”Djíss, hugsaði hann með sér, þetta á eftir kosta hana” og skreið inn á bað og lokaði á eftir sér aðeins til að heyra að hann ætti að hafa opið inn.
Hann sá að það var búið að taka til rakdót fyrir hann og eina sem hann þurfti að gera var að setja á sig raksápuna og byrja að hreinsa hárin frá limnum og í kring um punginn. Þegar hann var um það bil búin heyrði hann að Annie stóð í dyrunum og sagði “Ertu búin, tík” , Já, sagði hann en bætti svo við “frú”, Ég er næstum búin” .
Settu annan fótin upp á vaskinn svo ég geti skoðað þetta” og hann gerði það sem honum var sagt en fannst nokkuð vandræðalegt að standa þarna með allsnakin með fjölskyldugullinn fyrir allra augsýn. Annie kom nær og byrjaði að kanna málið.
Hún var búin að setja á sig svarta latex hanska og renndi þeim fram og aftur í kring um kynfæri hans og það var ekki að sökum að spyrja að honum fór að blístanda um leið. “Hvað á þetta að þýða TÍK” sagði hún hastarlega” og sló hann fast á bossann” Þú átt ekki að fá standpínu nema samkvæmt leyfi, er það skilið”
“Já frú, sagði hann afsakandi en það er bara…”
“Þegiðu TÍK, sagði hún hvöss” “Þú talar ekki nema til þín sé talað, er það skilið”. “Kristín, komdu hingað og sjáðu” kallaði hún fram og Kristín kom inn.
Hann sá að hún var búin að skipta um föt og var komin í stutta latex kjólinn sem hann gaf henni um síðustu jól og bara að sjá hana var nóg til að limurinn á honum stífnaði enn frekar og var nú nóg fyrir.”
Sjáðu hvað tíkin okkar er að gera “ sagði Annie. “Köld sturta, það er það eina sem dugar á svona tíkur” sagði Kristín og ýtti honum að sturtunni. “Farðu inn í sturtunna, tík” sagði hún höst og þangað fór hann orðlaust og stóð eins og stytta með vininn úti loftið þeim til mikillar kæti.
Kristín skrúfaði frá sturtunni og setti á kalt vatn sem steymdi yfir hann allan svo hann greip andann á lofti. Þetta hafði líka tilætluð áhrif um leið því ákafin hvarf jafn skjótt úr honum og Gretti forðum en hann vildi samt ekki sýnast beygður svo hann hélt í sér andanum á meðan líkami hans var að venjast köldu vatninu.
Svo rétti hann úr sér og stóð teinréttur undir sturtunni en samt, eins og fyrir hann var lagt horfði hann ekki beint á þær en þær hlógu og skemmtu sér konunglega á meðan.
Svo sagði Kristín honum að þvo sér mjög vel og lagði áherzlu á það svo honum skildist hvar helst skyldi beina kröfum sínum. Þær fóru aftur fram en hann skúfaði frá heita vatninu líka og tilfinninginn sem hann fékk við að heita vatnið bættist við var engu lík. Þegar hann var búin að þvo sér kom hann aftur fram en þegar þær sáu hann skipaði Annie honum að skríða til þeirra þar sem þær sátu í sófanum og hann hlýddi eins og góð tík sem honum var farið að skiljast að væri afskaplega mikilvægur hluti af leiknum. Þegar hann kom til þeirra rétti hún honum ílát með nuddolíu í og sagði honum að standa upp og bera á sig fyrir framan þær sem hann og gerði en á alveg sérlega munúðarfullan hátt, hægt og rólega. Hins vegar gat hann ekki almennilega borið olíuna á bakið og þá sagði Annie honum að fara aftur á fjóra fætur. Hún stóð upp og gekk yfir hann svo hún stóð klofvega yfir honum og lét olíunna renna yfir bak hans. Svo beygði hún sig í hnjánum og nuddaði olíuni yfir hann með klofinu, hægt og rólega og greinilega naut þess til hins ýtrasta. Hún lét það ekki nægja því hún setti dulítið á latexklædda hendinna og byrjaði að nudda á honum yfir rassinn, fyrst á rasskinnunum en svo yfir rassgatið og svo skyndilega setti hún einn fingur sinn upp í rassinn á honum og hann kipptist við.
“Sjáðu hvað tíkin er æst í að láta ríða sér” urraði hún og var greinilega tilbúin til að svala þessum meintu fýsnum tíkar hið snarasta. Hún hélt samt aftur af sér að sinni en sagði honum að standa upp. Þessi atlot höfðu hins vegar haft fyrirsjáanlegar afleiðingar fyrir vinin sem aftur var orðin grjótstífur og stóð nú beint fyrir framan þær. “Við verðum að gera eitthvað við þessu, finnst þér ekki Kristín” sagði Annie og dró upp mjög svo efnislitar latex nærbuxur út á milli púðanna í sófanum. “Farðu í þetta, tík” og hann reyndi hvað hann gat en það var bara ekki nokkuð leið á meðan limurinn var eins og reidd kóbraslanga fyrir framan hann.
“Farðu aftur inn á bað og komdu ekki fram aftur fyrr en þú ert komin í nærbuxunar.” Þær voru reyndar frekar eins og pungbindi með streng upp í rassborunna og litla pjötlu fyrir framan og hann vissi að ef honum risi hold þegar hann væri komin í þetta þá yrði það verulega sárt. Því fór hann að hugsa um Halldór Ásgrímsson á ársþingi Framsóknarflokksins, sá hann fyrir sér að flytja eina af þessum neistandi ræðum sínum og það dugði svo sannarlega til að koma vininum undir stjórn á ný. Hann var því skjótt komin aftur fram og þá voru þær þar ennþá en höfðu greinilega haft mjög gaman af þessum þrengingum hans. “Það er svunta frammí í eldhúsi. Þú átt að elda mat handa okkur, leggja á borð og þrífa íbúðinna. Gerðu þetta allt áður en við komum aftur um 6 leytið. Ekki fara úr þessum fötum á meðan.” Og við svo búið fóru þær án þess að líta til hans einu sinni, hlæjandi og skríkjandi saman út.
Þegar þær voru farnar byrjaði hann að taka saman matinn og þó hann hugsaði um að fara út þessari múnderingu þá hugsaði hann sem svo að þetta væri upplifun sem hann hefði ekki lagt í áður. Í gengum sitt líf og annara hafði hann alltaf stjórnað. Stjórnað öðrum en þó sérstaklega sjálfum sér til að gera hluti sem voru erfiðir en gáfu af sér engu að síður. Þessi stjórnunarárátta var í hans eðli og hann fæddist bara svona eins og aðrar leiðtogatýpur en að því er þessa tilteknu sitúasjón varðaði þá kannski mundi þetta leiða honum fyrir sjónir nýjar tilfinningar og viðhorf sem gætu reynst nothæf næst þegar hann tæki við stjórninni. Það var líka sem hann fengi úr þessu vissa ánægju meðan hann tók til matinn og þreif íbúðinna hátt og lágt, þetta að vita sig vera einhvers konar þræll sem hefði engan sjálfstæðan vilja en væri bara til sem hlutur, það að vera ekki til nema sem hugarfróun einhvers annars, að þurfa ekki að hugsa. “Skondið”, hugsaði hann með sér. Þetta er eins og að slökkva á breininu, afslappandi en þó fullt eftirvæntingar og kvíða. “Major sex með þeim báðum. Jesssörí, meidjör hömp” hugsaði hann með sér glaður í bragði og skúraði áfram við lagið “I want to break free“ með Queen.
Þegar þær komu aftur heim voru ljósin slökkt, kertaljós um alla íbúð, lagt á borð fyrir tvo (því hann var nokkuð viss um að nýfengin tíkarstatus reitaði ekki til borðhalds við borðið) og allt ilmandi af hreinlæti. Þar að auki hvar hann búin að endurskipuleggja alla stofunna af stakri smekkvísi svo nú leit hún út eins og úr Hús og hýbýli.
Annie stóð sem þrumu lostinn í dyrunum og var eins og hún trúði ekki sínum eigin augum en svo stamaði hún annars hugar, “Gvöð, hvað þetta er orðið flott” en fattaði svo skyndilega að hún var í miðjum leik og gekk til hans, greip í hárið og ýtti honun niður á alla fjóra. Svo settist hún niður á hann eins og stól og fór úr stígvélunum. Kristín gerði það sama en svo settust þær niður í sófasettið. Annie sagði honum að ná í kokteilanna fyrir þær sem hann og gerði. Svo kom maturinn og hann átti að standa allan tímann við borðið og bara hella í glösin eða eitthvað meðan þær tíndu af sér spjarirnar hægt og hægt meðan á málsverðinum stóð. Það var nú reyndar ekki það eina sem stóð eftir matinn og ekki batnaði ástandið þegar hann átti að olíu bera nakta líkama þeirra áður en þær smeygðu sér í latex gallanna. Honum hafði skilist að þær ætluðu að fara í BDSM klúbbinn og því var planið að skipta yfir í afskaplega þrönga og gljáandi latex kjóla. Hann hélt að hann mundi klikkast og var orðin afskaplega tæpur með að ekki nýta sér líkamlega yfirburði og bara taka þær báðar á staðnum en hann vissi að það gerði ekki auðmjúkur þræll hvað þá heldur sentilmaður eins og hann.
Þetta helv.. latex pungbindi var alveg að springa og þetta var bara virkilega sárt meðan hann strauk olíunni yfir allan líkama þeirra. Hann gerði þetta virkilega vel og þær lágu báðar á gólfinu og hann sat á milli þeirra og nuddaði þær báðar í einu. Svo skyndilega sagði Kristín “fingraðu okkur báðar og segðu sögu í leiðinni”. Hann varð alveg steini lostinn því hann hafði ekki snert aðra konu en Kristínu svo þetta var ekki auðvelt en samt, spennandi. Hann byrjaði að kyrja dimmum rómi sögu um konu “nauðgað” af leðurklæddum lögreglumönnum, hennar uppáháld meðan hann renndi olíubornum fingrum um sköp þeirra beggja. Nuddað létt yfir snípinn, rendi fingrum sínum í hringi, hætti, byrjaði aftur og þær voru báðar í himnaríki. Þær voru líka farnar að koma við sjálfa sig af æsingi, nudda á sér sleip falleg brjóstin, toga í geirvörturnar og svo byrjuðu þær að skaka sér fast á móti fingrum hans. Þegar hann fann að þær voru alveg að koma hætti hann, setti tvo fingur saman og sló nokkuð fast beint á snípinn og það var líka alveg nóg. Þær engdust báðar í fullnægjingu og nú var hann bara að hugsa um að fara úr pungbindinu því þetta hlyti að vera verðlaunað með heavy drætti. Það var nú öðru nær.
Annie sagði honum að setjast á hnén nokkuð frá þeim og hreyfa sig ekki. Svo stóð hún upp og klæddi sig hægt í há leðurstígvél með háum hælum en gekk svo að tösku sem var bak við sófann og upp úr henni tók hún verulega stóran gervilim. Þetta tól var þar að auki með ólum sem greinilega voru Annie kunnug því hún var eldsnögg að segja þetta á sig. Síðan gekk hún um stofunna með þetta flykki dinglandi fyrir framan sig í leðurstígvélunum og honum fannst hann sjá goðynju sexsins fyrir augum. Hún var svo óhugnanlega sexí þar sem hún gekk til þeirra og hún vissi það líka. Mjúk ljósin frá kertunum fóru höndum um olíuborin líkama hennar og hann vissi að þetta hlyti að enda með einhverju sögulegu. Hún gekk að honum og veifaði limnum framan í andlit hans en greip svo fast í hár hans og skipaði “Sjúgðu hann, Tík” og naut sín greinlega við þetta. Hann reyndi og tókst fyrir rest að koma þessu upp í sig og fannst þetta mjög skondið en skynjaði samt að þetta hafi veruleg áhrif á þær. Hann tók eftir að Kristín var búin að reisa sig upp við dögg og horfði líka á hann ásamt því að fróa sér sjálf hægt. Annie var farin að anda hratt og hafði fengið þennan augnsvip þess er hefur gleymt sér í hlutverki stjórnandans en það sem hann skynjaði sem mest undarlegt af öllu var að þær horfðu báðar á hann sem bráð, bráð sem greinilega átti að fara snæða með lauk og öllu innan skamms. Þess var heldur ekki langt að bíða að Annie sagði honum að fara á fjóra fætur og svo fór hún niður á hnén fyrir aftan hann. “Djéées, hugsaði hann með sér, það á að fara ríða mér í rass !!!!” Hann vissi að hann gæti alltaf sagt lausnarorðið ef honum finndist þetta og mikið en þá mundi allt hætta um leið og það var hann ekki viss um að vilja. Svo fann hann líka að hún bar heilmikið af olíu á rassinn á honum og renndi fingrunum inn líka. Það dugði til að hann ákvað að láta sig hafa þetta og svo sem líka kannski vegna þess að innst inni vildi hann líka prófa hvernig þetta væri. Kristín var búin að koma sér fyrir í sófanum svo hún sæi þetta á hlið og þegar hún sá Annie byrja að renna fyrst kóngnum og svo restinna af limnum upp í rassinn á sínum heitelskaða var hennar eina athugasemd: ”Ríddu henni vel og taktana fast, hún vill það.” Hann var líka virkilega farin að fíla þetta og hefði aldrei trúað því fyrirfram hvað honum fannst þetta gott eftir að fyrstu ónotinn voru liðin. Þetta var líka svo ógeðslega út úr karakter fyrir hann og það var nú ekki síst æsandi við þetta. Hann á fjórum með latexklædda stýru á fullu að ríða sér. Djís, hugsaði hann með sér og þá sérlega með það í huga að vinurinn var enn í fjötum djös pungbindisins og með þessum nýju tilfinningum sem urðu til er gervilimurinn nuddaðist upp við blöðruhálskirtilinn þá var þetta einum of mikið. Vinurinn var orðin eins og dýnamít staukur sem búið var að tendra en var ekki alveg sprunginn ennþá. Annie eins og fann þetta því hún sagði “Eigum við að leyfa tíkinni að koma Kristín”. Kristín var eins og í öðrum heimi, hún bara horfði og fróaði sér á meðan hún horfði á sjóið en gat stunið, ”Jú, leyfum henni”. Þá tók Annie sig til, rak vininn alla leið upp í rassinn á tíkinni sinni og spurði svo, “Viltu fá að koma, Tík ?” hvæsti hún alveg hvít af greddu og hann stundi “já frú,” og við það tók hún pungbindið af í einu vetfangi. Þegar limurinn á honum losnaði úr prísundinni þá hélt hann að mundi líða yfir sig af kvölum. Djöfull var þetta sárt en það gekk yfir og þá byrjaði hann virkilega að fíla þetta. Hann gat séð sjálfan sig í spegli á fjórum fótum meðan hún var að ríða honum og það bara eitt og sér var næstum nóg. “Má ég koma núna frú” stundi hann en hún sagði bara nei, ekki ennþá og hélt áfram að skakast á honum, greinilega alveg við það að koma sjálf.
Næstum eins og að vera í öðrum heimi fannst honum meðan sælan var að byggjast upp og hann skildi hvers vegna hann væri undirgefin henni. Reyndar svo mjög að á þessari stundu hefði hann gelt og hoppað í gengum logandi gjarðir eins og ekkert væri vitandi að meira af þessum unaði stæði honum til boða. Það var eins og honum birtist slík aðdáun á henni sem uppsprettu slíkrar ánægju að hann hafði skyndilega mikinn skilning á gangsemi þess að hoppa í gegnum gjörð endrum og eins og að hún kæmi fram við hann eins og tík. “Djúff er þetta gott” hugsaði hann með sér meðan hann fann sig alveg vera að koma og þá fann hann hvernig Kristín stakk sér undir líkama hans. Hún lagðist með höfuðið á undan og brátt fann hann hvernig yndislegar varir hennar umhverfðu lim hans eins og henni var einni lagið. “Geturetta verið betra” hugsaði hann með sér þegar hann kom með látum upp í munn hennar rétt í þann mund er Annie var að koma og stundi “Komdu með mér Tík”.
Daginn eftir vaknaði hann við hlið þeirra beggja. Þau lágu öll nakin uppí stóru rúmi og birtan frá götuljósunum féll mjúklega yfir líkama þeirra, hálfsveipaða í satínlök. Hann lá alveg grafkyrr eftir að hann vaknaði. Hann lyfti sér aðeins upp og færði sig hægt í þannig að hann hallaði sér upp að rúmgaflinum og sá yfir þessar tvær sofandi dísir. “Einkennilegt”, hugsaði hann með sér, “ég elska þær báðar alveg jafn mikið, er það ekki óeðlilegt ?” Óeðlilegt, brosti hann innra með sér, “Kristján minn, hvað varst þú að gera í gærkvöldi” og hann næstum skellti uppúr við tilhugsunina.
“Andskotin, tilhvers er lífið ekki nema að lifa því. Njóttu bara stundarinnar, hafðu aðgát í nærveru sála og þá verður þetta fínt.” Hugsaði hann með sér þegar hann læddist varlega fram úr rúminu til að taka fram morgunmat.